Monitorowanie rentowności sprzedaży. Jak analizować rentowność klientów i sieci sprzedaży?

Przychody do klientów przypisze nawet prosty system ERP. Trudność zaczyna się przy kosztach: które obciążają klienta, które sieć sprzedaży, a których lepiej nie rozdzielać. Mariusz Sumiński pokazuje, jak podzielić koszty i zbudować wielopoziomowy rachunek marż do analizy rentowności klientów i regionów sprzedaży.

Jakie narzędzia w praktyce można wykorzystać, aby monitorować rentowność klientów oraz regionów sprzedaży?

W skrócie

  • Przychody do klientów przypisują już systemy ERP i finansowo-księgowe. Trudnością w analizie rentowności klientów i regionów sprzedaży jest właściwe przypisanie kosztów.
  • Punktem wyjścia jest sprzedaż po rabatach i zwrotach oraz koszt produktów przypisany do rynku, w firmach produkcyjnych zwykle według kosztu standardowego.
  • Koszty warto dzielić na bezpośrednie i pośrednie jednocześnie z perspektywy klienta i sieci sprzedaży, a następnie uporządkować je w wielopoziomowym rachunku marż.
  • Alokacja kosztów marketingu i centrali na klientów rzadko pomaga w decyzjach. Więcej wnosi uwzględnienie kapitału zaangażowanego w obsługę klientów, na przykład należności i zapasów.

Od czego zacząć analizę rentowności klientów i sieci sprzedaży?

Przypisanie przychodów do klientów czy sprzedawców bardzo rzadko stanowi realny problem; nawet najprostsze systemy ERP czy finansowo-księgowe są w stanie dostarczyć stosowną informację. Stosowne informacje (wymiary, kody analityczne) znajdują odzwierciedlenie w systemach transakcyjnych przedsiębiorstwa, zaś procedury księgowe zapewniają kompletność ujęcia wszystkich pozycji, w tym także wszelkich pomniejszeń sprzedaży takich jak rabaty czy zwroty.

Dlatego też podstawową trudnością w zrozumieniu rentowności klientów czy regionów sprzedaży jest właściwe przypisanie części odpowiedniej wartości kosztów.

Podstawową techniką wykorzystywaną w celu przypisania odpowiednich wartości kosztów do „obiektów kosztowych” jest „rachunkowość kosztów” (ang. Cost Accounting). Próbując zatem odpowiedzieć na pytanie o praktyczne narzędzia wspierające monitorowanie rentowności klientów czy regionów sprzedaży, skoncentrujemy się w głównej mierze na modelach i technikach pozwalających na maksymalnie wierne przypisanie kosztów tym obiektom.

Klasyczna wręcz triada pojawiająca się w analizach rentowności to produkty, klienci oraz sieć sprzedaży. Pytanie czytelnika koncentruje się na klientach oraz regionach sprzedaży, można więc tym samym założyć, iż ocena rentowności produktów (usług) jest zapewniona przez obecnie funkcjonujące rozwiązania. Dla porządku wywodu należy jednak zauważyć, iż punkt wyjścia dla analizy rentowności kontrahentów czy sieci sprzedaży stanowią:

  • sprzedaż (wartościowo i ilościowo) skorygowana o pomniejszenia (rabaty, zwroty itp.) oraz
  • koszt produktów/towarów przypisany do rynku.

Wartości kryjące się pod pojęciem „koszt produktów przypisany do rynku” mogą być kształtowane na wiele sposobów w zależności od specyfiki działalności firmy czy wewnętrznej konstrukcji centrów odpowiedzialności. W firmach stricte handlowych koszt towarów przypisanych do rynków będzie równy kosztowi nabycia tych towarów od podmiotów zewnętrznych.

W przedsiębiorstwach, które zarówno wytwarzają, jak i samodzielnie sprzedają własne produkty, koszt produktów przypisanych do rynku, wykorzystywany w analizie rentowności klientów czy regionów, ustalany jest zazwyczaj w oparciu o tzw. standardowy koszt wytworzenia. Gdy sprzedaż i produkcja są niezależnymi centrami zysków, tylko takie rozwiązanie pozwala na jednoznaczne rozdzielenie zakresów odpowiedzialności.

Przyjęcie stałego (w zadanym przedziale czasu) kosztu jednostkowego produktu pozwala siłom sprzedaży ustalić strategie cenowe w sposób zapewniający ich rentowność na poziomie marży brutto. Zastosowanie „kosztu standardowego” do analizy rentowności kontrahentów czy regionów sprawia, iż wszelkie odchylenia okresowe występujące w zakładach produkcyjnych (takie jak różnice w cenie nabycia, zużyciu materiałów, wykorzystaniu pracy czy niepełne wykorzystanie zdolności produkcyjnych) nie zaburzają oceny działalności komercyjnej (sprzedażowej) przedsiębiorstwa.

Od sprzedaży do marży brutto

Sprzedaż (wartościowo i ilościowo) − Rabaty, zwroty i inne pomniejszenia − Koszt produktów i towarów przypisany do rynku = Marża brutto

Firma handlowa

Koszt towarów przypisany do rynku jest równy kosztowi ich nabycia od podmiotów zewnętrznych.

Firma, która wytwarza i sprzedaje własne produkty

Koszt produktów ustala się zwykle według standardowego kosztu wytworzenia. Odchylenia w zakładach produkcyjnych, na przykład w cenach nabycia, zużyciu materiałów czy wykorzystaniu zdolności produkcyjnych, nie zaburzają wtedy oceny sprzedaży.

Szczegółowa dyskusja kalkulacji kosztów produktów oraz zasad regulowania rozliczeń pomiędzy działami handlowymi a produkcyjnymi stanowiłaby jednak zbyt daleko posuniętą dygresję odsuwającą odpowiedź od zasadniczego problemu…

Milcząco przyjmujemy zatem założenie, iż system rachunkowości (rozumiany jako procedury, systemy, zbiory danych i reguły ich przetwarzania) umożliwia uzyskanie informacji na temat sprzedaży, udzielonych rabatów oraz kosztów sprzedaży przypisanych do rynków w podziale na kontrahentów oraz siły sprzedaży – indywidualnych handlowców, sklepy, regiony czy kanały dystrybucji w zależności od modelu biznesowego przedsiębiorstwa. Dalsza analiza obejmować będzie zatem pozycje przedstawione jako składniki kolejnych poziomów marży.

Raport FlexiEPM w Excelu pokazujący analizę marżowości sprzedaży, rabaty, koszty produktów i marżę handlową w układzie miesięcznym.
Raport marżowości sprzedaży we FlexiEPM: sprzedaż brutto, rabaty, sprzedaż netto, koszt sprzedanych produktów i marża handlowa w kolejnych miesiącach.

Jak podzielić koszty na bezpośrednie i pośrednie?

Dyskusja technik i narzędzi będzie mieć charakter ogólny z uwagi na konieczność dopasowania stosowanych rozwiązań do specyfiki działania danej firmy, jej systemu rachunkowości oraz zakresu informacji operacyjnych zbieranych i udostępnianych przez systemy informacyjne przedsiębiorstwa. Każdy model analizy rentowności wymaga dokonania klasyfikacji kosztów na bezpośrednie i pośrednie.

Wartości kosztów bezpośrednich są jednoznacznie przypisywane do danego obiektu kosztowego na etapie dekretacji dokumentów w systemie finansowo-księgowym. Dla przykładu każdy ze sklepów czy regionów sprzedaży może być zdefiniowany jako niezależne MPK w systemie finansowo-księgowym, co umożliwia rejestrację kosztów ponoszonych w jego obrębie jako kosztów bezpośrednich.

Z kolei koszty pośrednie rejestrowane są na wyższym poziomie ogólności, zaś ich przypisanie do konkretnego „obiektu kosztowego” wymaga zastosowania klucza podziałowego. Projektując rozwiązanie umożliwiające jednoczesną ocenę rentowności klientów i sieci sprzedaży, można zastosować zaprezentowane poniżej dwuwymiarowe spojrzenie na koszty pośrednie i bezpośrednie z perspektywy klientów i sieci sprzedaży (patrz rysunek).

Sieć sprzedaży
BezpośredniePośrednie
KlientPośrednieBP
Koszty funkcjonowania sieci sprzedaży (np. utrzymanie sklepów, wynagrodzenia przedstawicieli handlowych)
PP
Koszty centrali (np. reklamy telewizyjne, koszty działu IT, badania i rozwój)
BezpośrednieBB
Koszty związane z realizacją transakcji sprzedaży (np. wysłanie przesyłki do klienta, wizyta handlowa)
PB
Koszty ponoszone centralnie związane z obsługą lub utrzymaniem klienta, niezwiązane bezpośrednio z realizacją transakcji sprzedaży (np. wysyłka katalogów promocyjnych)
Rysunek 1. Podział kosztów na bezpośrednie i pośrednie z perspektywy klienta i sieci sprzedaży

Przypisanie kosztów pośrednich do obiektów kosztowych może odbywać się na wiele sposobów, przy czym ich wspólnym rdzeniem jest wykorzystanie kluczy podziałowych. Podział wartości zbiorczej (kosztu pośredniego) na elementy składowe nazywany jest alokacją. Każdy podział (alokacja) jest swego rodzaju przybliżeniem i obarczony jest błędem.

Tylko na poziomie pojedynczej transakcji możliwe jest wierne odniesienie kosztów do konkretnego klienta. Oznacza to, że dokładność rachunku kosztów jest ściśle związana z ilością informacji gromadzonych przez podstawowe systemy transakcyjne oraz ich wzajemnym powiązaniem. Dlatego też odpowiednio zaprojektowany, wdrożony i wykorzystywany system klasy ERP jest zazwyczaj podstawowym elementem systemu rachunku kosztów przedsiębiorstwa.

Jak zbudować wielopoziomowy rachunek marż?

Tabela 1 prezentuje przykład podziału kosztów na grupy, które mogą być wykorzystane przy konstrukcji wielopoziomowego rachunku marż wykorzystywanego do analizy rentowności kontrahentów bądź sieci sprzedaży.

Poziom marżyGrupaPrzykładyDominujący typ kosztów
IaRabatyupusty; świadczenia niepieniężne (np. bony towarowe, karty rabatowe)BB
IbKoszty przypisane do rynkukoszt nabytych towarów; koszty produktów (w oparciu o jednostkowy koszt standardowy); rzeczywisty koszt wytworzenia produktów/usługBB
IIKoszty sprzedażyprowizje sprzedawców; prowizje związane z realizacją płatności; opakowania; koszt wysyłki/dostawy do klientaBB
IIIKoszty sił sprzedażyutrzymanie sklepów (czynsze, energia, wynagrodzenia pracowników, ochrona, amortyzacja itp.); koszty handlowców (wynagrodzenia, samochody, telefony komórkowe itp.); koszty zarządzania regionem/kanałem dystrybucjiBP
IVKoszty marketingukampanie reklamowe; badania rynkowe; sponsoringPP
VKoszty centralikoszty ogólnego zarządu i administracji; badania i rozwój; finansowanie zewnętrznePP
VIZaangażowanie kapitału pracującegonależności handlowe; zobowiązania handlowe; zapasy utrzymywane w sklepach i centrach dystrybucyjnychBB/BP
VIIZaangażowanie majątku rzeczowegokoszty finansowania majątku trwałegoBP
Tabela 1. Przykładowa klasyfikacja kosztów na potrzeby wielopoziomowego rachunku marż. Oznaczenia typów kosztów jak na rysunku 1 (pierwsza litera: perspektywa sieci sprzedaży, druga: perspektywa klienta).

Jak zostało to już zasygnalizowane, tabela ma charakter przykładowy. W szczególności wartości zaprezentowane w kolumnie „Dominujący typ kosztów” mają charakter orientacyjny – w rzeczywistych sytuacjach szczegółowe pozycje znajdujące się w danej grupie mogą należeć do różnych typów (np. w ramach kosztów marketingu może znajdować się równocześnie ogólnopolska kampania telewizyjna [PP], wysyłka katalogu reklamowego do klienta [PB] oraz prezenty okolicznościowe wysyłane kluczowym klientom przez Dyrektora Regionalnego [BB]).

Tabela 1 stanowić może jednak użyteczną „ściągawkę” dla osób projektujących rachunek kosztów przedsiębiorstwa. Szczególnego komentarza wymagają pozycje zawarte w grupach IV i V oraz VI i VII.

Wielopoziomowy rachunek marż krok po kroku
Sprzedaż
Marża I po odjęciu rabatów (Ia) i kosztów przypisanych do rynku (Ib)
Marża II po kosztach sprzedaży (prowizje, opakowania, wysyłka do klienta)
Marża III po kosztach sił sprzedaży (sklepy, handlowcy, zarządzanie regionem)
Marża IV po kosztach marketingu
Marża V po kosztach centrali
Poziomy VI i VII uwzględniają koszt kapitału zamrożonego w należnościach, zapasach i majątku
Poziomy I–III to koszty bezpośrednie klienta lub sieci sprzedaży Na poziomach IV–V alokacja na klientów rzadko pomaga w decyzjach Poziomy VI–VII pokazują płynność i zwrot z kapitału

Schemat poglądowy według tabeli 1, bez skali.

Czy koszty marketingu i centrali przypisywać klientom?

Niezwykle rzadko pozycje związane z kosztami marketingu czy centrali są rejestrowane jako koszty bezpośrednie kontrahentów czy regionów w systemie ERP. Ich uwzględnienie w analizach rentowności wymaga zatem stworzenia modelu alokacji kosztów. Alokacja kosztów marketingu i centrali na klientów czy sieć sprzedaży zazwyczaj nie dostarcza jednak informacji użytecznych z punktu widzenia podejmowania decyzji biznesowych (np. likwidacja sklepu, zmiana poziomu cen oferowanych klientowi).

Koszty ogólnego zarządu mają niewielki związek z efektywnością sieci sprzedaży czy potencjałem kontrahentów – wskazanie naturalnego klucza podziałowego (innego niż wielkość sprzedaży) jest niezwykle trudne, a uzyskane wyniki praktycznie nie mają żadnego znaczenia biznesowego. Choć zarządzanie tymi kosztami jest bardzo istotnym obszarem uwagi najwyższego kierownictwa (koszty te w wielu branżach mogą stanowić nawet większość ogółu kosztów przedsiębiorstwa), to jednak analiza rentowności klientów czy sieci sprzedaży nie będzie znacznie uboższa, jeżeli koszty te zostaną pozostawione z boku.

Koncepcja Rachunku Kosztów Działań (Activity Based Costing) jest w zasadzie jedyną metodyką pozwalającą na w miarę precyzyjne odniesienie kosztów centrali do wspomnianych obiektów kosztowych. Od strony teoretycznej jest to doskonałe narzędzie zapewniające strukturalizowaną, wielostopniową alokację kosztów pośrednich na obiekty kosztowe. Niestety jej praktyczne implementacje wymagają zbierania znacznej ilości danych (bardzo często niewystępujących do tej pory w systemach informatycznych przedsiębiorstwa).

Dlatego też po początkowym zachwycie tym rozwiązaniem coraz mniej firm decyduje się na jego zastosowanie. Odświeżona wersja metodyki – Rachunek Kosztów Działań Sterowany Czasem (ang. Time Driven ABC) – jest nieco prostsza od oryginału; mimo to nie powtórzyła już „rynkowego sukcesu” oryginału. Choć kompleksowe zastosowanie ABC wydaje się być w chwili obecnej nieuzasadnione, to jednak kreatywne wykorzystanie elementów tej koncepcji podczas konstruowania modelu alokacji kosztów przedsiębiorstwa z pewnością wpłynie pozytywnie na ostateczne rezultaty.

Jak uwzględnić kapitał zaangażowany w obsługę klientów?

Z kolei pozycje przedstawione w grupach VI i VII odnoszą się do środków finansowych zamrożonych w majątku wykorzystywanym w działalności operacyjnej (zobowiązania handlowe, zapasy, wyposażenie sklepów itp.). Wykorzystanie w kryteriach oceny wskaźników uwzględniających płynność czy zwrot z kapitału znacząco poszerza perspektywę odbiorców informacji.

Choć wartości kosztów alternatywnych (przychodów możliwych do uzyskania w wyniku zaangażowania środków finansowych w inne przedsięwzięcia) nie mają odzwierciedlenia w sprawozdaniach finansowych przedsiębiorstwa, niemniej jednak strategiczna analiza rentowności kontrahentów czy sieci sprzedaży może zostać rozszerzona o powyższe aspekty. Długie terminy płatności czy ponadstandardowe „uzbrojenie” sieci sprzedaży może być obszarem wielu usprawnień znacząco poprawiających wyniki finansowe przedsiębiorstwa.

Komu przypisać przychód, gdy klienta obsługuje kilka jednostek?

Przy ocenie rentowności sieci sprzedaży warto zwrócić uwagę na jeszcze jedno zagadnienie. W historię współpracy z klientem może być zaangażowane więcej niż jedno centrum odpowiedzialności. Coraz trudniej jednoznacznie i trwale powiązać element sieci sprzedaży z konkretnym klientem. Dla przykładu klient banku może podpisać umowę kredytową poprzez pośrednika czy złożyć wniosek o kartę kredytową w oddziale innym niż macierzysty.

Otwartym pytaniem pozostaje, komu przypisać przychód z transakcji – czy jednostce, która pozyskała danego klienta, jednostce odpowiedzialnej za jego bieżącą obsługę czy w końcu jednostce, w której dokonana została konkretna transakcja.

W tym miejscu nie sposób oczywiście jednoznacznie rozstrzygnąć tego problemu. Niemniej jednak w przypadku, gdy tego typu zjawiska mają istotne znaczenie i są przyczyną konfliktów pomiędzy poszczególnymi jednostkami, warto zastanowić się nad stworzeniem procedur podziału przychodów (ang. Revenue Split) czy alternatywnej księgowości (ang. Shadow Accounting).

Komu przypisać przychód z transakcji?

Opcja 1

Jednostce, która pozyskała klienta

Opcja 2

Jednostce odpowiedzialnej za jego bieżącą obsługę

Opcja 3

Jednostce, w której klient dokonał transakcji

Gdy spór o przychód wywołuje konflikty między jednostkami, pomagają procedury podziału przychodów (Revenue Split) albo alternatywna księgowość (Shadow Accounting).

Jak liczymy rentowność klientów we FlexiEPM?

We FlexiEPM budujemy zarządcze modele wyniku w przekrojach jednostek, segmentów, produktów, klientów i kanałów, w firmach produkcyjnych, handlowych, dystrybucyjnych i usługowych. Wieloetapowe alokacje kosztów i wielopoziomowy rachunek marż pokazują pełny wynik każdej jednostki, a każde obciążenie ma udokumentowane źródło, regułę i klucz.

Reguły utrzymuje controlling, a system za każdym razem przelicza je w ten sam sposób. W TU INTER Polska model alokacji kosztów obejmuje ponad sto reguł i pozwala szybko testować alternatywne klucze podziałowe.

Raport marżowości klientów w FlexiEPM w Excelu: budżet porównany z wykonaniem poprzedniego roku, od wolumenu i sprzedaży brutto do marży handlowej i marży brutto
Raport marżowości w FlexiEPM: budżet porównany z wykonaniem poprzedniego roku, w ujęciu miesięcznym, kwartalnym i półrocznym. Rachunek prowadzi od wolumenu i sprzedaży brutto przez rabaty, koszt sprzedanych produktów i logistykę do marży handlowej i marży brutto.

Artykuł ukazał się pierwotnie w magazynie „Controlling i Zarządzanie” w 2013 r. To jego zaktualizowana wersja.

Najczęstsze pytania

Od czego zacząć analizę rentowności klientów?

Od sprzedaży skorygowanej o rabaty i zwroty oraz kosztu produktów lub towarów przypisanego do rynku. Przychody do klientów przypisują już systemy ERP i finansowo-księgowe, więc główną trudnością jest właściwe przypisanie kosztów.

Dlaczego w analizie rentowności klientów stosuje się koszt standardowy?

Stały w danym okresie koszt jednostkowy produktu rozdziela odpowiedzialność sprzedaży i produkcji. Odchylenia w zakładach produkcyjnych, na przykład w cenach nabycia czy wykorzystaniu zdolności produkcyjnych, nie zaburzają wtedy oceny działalności handlowej.

Czym jest wielopoziomowy rachunek marż?

To układ wyniku, w którym od sprzedaży odejmuje się kolejne grupy kosztów: rabaty, koszty przypisane do rynku, koszty sprzedaży, koszty sił sprzedaży, marketingu i centrali, a w szerszym ujęciu także koszt zaangażowanego kapitału. Na każdym poziomie widać marżę klienta albo jednostki sieci sprzedaży.

Czy koszty centrali warto alokować na klientów?

Zwykle nie. Koszty ogólnego zarządu mają niewielki związek z efektywnością sieci sprzedaży czy potencjałem klientów, a wyniki takiej alokacji rzadko mają znaczenie dla decyzji biznesowych.

Czy FlexiEPM liczy rentowność klientów?

Tak. FlexiEPM łączy wieloetapową alokację kosztów z wielopoziomowym rachunkiem marż w przekrojach produktów, klientów i kanałów, a każde obciążenie ma udokumentowane źródło, regułę i klucz.

Autor

  • Ekspert i menedżer z ponad 20-letnim doświadczeniem, specjalizujący się w systemach controllingowych. W roli współzałożyciela i Dyrektora Zarządzającego FlexiSolutions kreuje strategiczną wizję firmy, wspiera klientów oraz zespoły projektowe, wdrażając najlepsze praktyki.

    Ukończył studia magisterskie na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej, studia podyplomowe, oraz program doktorancki na Akademii Leona Koźmińskiego, co zapewniło mu solidne fundamenty w zakresie sprawozdawczości finansowej i zarządzania.

    Lider Regionalnej Grupy Roboczej ICV Warszawa od 2023 roku promuje najlepsze praktyki w controllingu finansowym. Systematycznie dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem, na konferencjach i w prasie branżowej.

    Zobacz wszystkie wpisy Mariusz Sumiński

Powiązane wpisy

ERP a EPM
Controlling

System EPM a ERP. Czy firma, która ma ERP, potrzebuje jeszcze EPM?

Dyrektor finansowy firmy średniej wielkości ma zwykle ERP, Excel i jedną lub dwie osoby w controllingu. ERP dobrze pokazuje, co się wydarzyło. Pytania o przyczyny i o to, co dalej, trafiają do arkuszy, a właśnie na nie odpowiada system EPM. Czy potrzebujesz obu systemów, zależy od skali i od tego, jak pracuje Twój dział finansów.

Czytaj dalej >
Słownik controllingu i finansów
Controlling

Słownik controllingu i finansów PL-EN – najważniejsze pojęcia (IFRS, raportowanie, konsolidacja)

W pracy controllera, CFO czy księgowego angielski jest dziś codziennością. Problem w tym, że wiele pojęć brzmi po angielsku podobnie do polskich odpowiedników, ale w praktyce tłumaczy się je inaczej.
Ten słownik porządkuje najważniejsze terminy z obszaru finansów, raportowania, konsolidacji i IFRS.
Pokazuje też, jakich sformułowań lepiej nie używać, żeby uniknąć nieporozumień w komunikacji z grupą, audytorem czy zagranicznym zespołem.

Czytaj dalej >

Co klienci mówią o nas?

Iwona Czech
Iwona Czech
Head of Controlling, segment Automotive Grupy Boryszew
Przenieśliśmy ciężar pracy z kopiowania danych na ich analizę. Wcześniej centrala zbierała pliki Excel od wszystkich spółek, kopiowała dane i ręcznie przygotowywała konsolidację.

Dziś spółki raportują we FlexiEPM i jeszcze przed wysłaniem raportu widzą w raporcie walidacyjnym, co wymaga poprawy. Rozrachunki wewnątrzgrupowe uzgadniają między sobą.
My otrzymujemy gotowe dane, rozpoczynamy proces konsolidacji i wyjaśniamy już tylko ewentualne różnice. Przy takiej liczbie spółek powrót do ręcznego raportowania i konsolidacji w Excelu nie wchodzi w grę.
Hanna Stachowicz
Hanna Stachowicz
Senior Financial Reporting Specialist w Ringier Axel Springer Polska
Wcześniej na każdą notę i na każdy element sprawozdania mieliśmy osobną zakładkę w Excelu. Po uzupełnieniu danych trzeba było każdą stronę wydrukować do PDF-a, poukładać strony w odpowiedniej kolejności, łączyć w jeden plik i jeszcze poprawić tak, żeby formaty były wszędzie takie same. Jak cokolwiek się zmieniło, robiliśmy to od nowa.

Dziś część not generuje się automatycznie i nie musimy przepisywać danych. To bardziej uporządkowany proces. Łatwiej też wyciągnąć do audytu, skąd te dane się biorą. A jeżeli ktoś prosi mnie o sprawozdanie na jakiś moment, ładuję obrotówki, przeliczam i mam wstępne sprawozdanie.
Michał Gumiński
Michał Gumiński
Dyrektor Finansowy w Torf Corporation
Współpraca z FlexiSolutions pozwoliła mi na stworzenie elastycznego ekosystemu, który adresuje trudne problemy operacyjne takie jak planowanie sprzedaży i w spójny sposób odzwierciedla je w obszarze controllingowym.

Szczególnie warto podkreślić elastyczność rozwiązań i podejście zespołu FlexiSolutions wysoko zorientowane na rozwiązanie problemu – mogliśmy dzięki temu znaleźć niestandardowe rozwiązania, z którymi nie radziły sobie pudełkowe systemy.
Beata Wąsowska
Beata Wąsowska
Comp&Ben Manager w Grupie Żywiec
Wspólnie z zespołem FlexiEPM 'odczarowaliśmy' proces budżetowania. To, co wcześniej było magią skomplikowanych i podatnych na błędy arkuszy Excel, zamieniliśmy w przejrzyste narzędzie, które daje nam pewność danych i pełną zastępowalność w zespole.
To, co szczególnie doceniamy, to niesamowita elastyczność i responsywność zespołu wdrożeniowego – tu nie ma odpowiedzi 'nie da się'. Dzięki temu po raz pierwszy w historii możemy powiedzieć, że HR i Finanse w Grupie Żywiec mówią dokładnie tym samym językiem o tych samych liczbach.
Marcin Radziszewski
Marcin Radziszewski
Dyrektor Finansowy w PBKM S.A.
System bardzo dobrze poradził sobie ze skalą i złożonością Grupy: w wyniku wdrożenia dysponujemy spójnym repozytorium danych finansowych wszystkich konsolidowanych spółek niezależnie od różnic w systemach i strukturach ewidencji księgowej prowadzonej na poziomie jednostkowym.

Z punktu widzenia comiesięcznego procesu raportowego szczególnie wysoko oceniamy wykorzystanie raportów kontrolnych pozwalających na szybką weryfikację spójności danych lokalnych dostarczanych przez spółki oraz raporty pozwalające na uproszczenie uzgodnienia sald i rozrachunków. Dodatkowo, możliwości narzędzia zostały wykorzystane do zebrania i konsolidacji budżetów wszystkich spółek. Widząc realne korzyści, systematycznie rozwijamy zakres wykorzystania systemu w naszej firmie, nie tylko w dziale finansowym.
Piotr Kamiński
Piotr Kamiński
Wiceprezes Zarządu w Wielton S.A.
Wdrożone narzędzia szeroko wspierają procesy controllingu i raportowania zarządczego na poziomie jednostki dominującej Wielton S.A. oraz spółek zależnych. System jest stale rozwijany i dostosowywany do rosnących potrzeb przedsiębiorstwa (...).

Obecnie FlexiEPM wykorzystywany jest przez wszystkie 16 spółek wchodzących w skład grupy, a z rozwiązania korzysta ponad 100 użytkowników.
Jednym z wdrożonych modułów jest moduł uzgodnienia transakcji wewnątrzgrupowych. Dostarczone narzędzie umożliwia uzgodnienie transakcji w ramach procesów raportowania zarządczego oraz giełdowego.
Grażyna Maciejuk
Grażyna Maciejuk
Dyrektor Finansowy w Instac
FlexiEPM to bardzo elastyczne narzędzie, w którym strukturę raportów można całkowicie dopasować do konkretnych potrzeb firmy. Polecam to rozwiązanie gdyż odpowiada potrzebom użytkowników różnych szczebli - operacyjnych, finansów jak i również kadry zarządzającej.

Zespół wdrożeniowy dokładnie rozpoznaje potrzeby analityczne i raportowe klienta, proponując różne możliwe rozwiązania ze swojego szerokiego doświadczenia. Znajomość merytoryki tematu analizy danych i raportów, a nie tylko technicznych aspektów wdrażania aplikacji bardzo ułatwia proces wdrożenia.
Jolanta Anton
Jolanta Anton
Główny Księgowy w MediaMarktSaturn Polska
Rozwiązania dostarczone przez FlexiSolutions umożliwiają automatyczne przetwarzanie danych wejściowych w postaci odpowiednich raportów i transakcji systemu SAP R/3 oraz zapewniają możliwość wprowadzenia informacji uzupełniających i parametrów bezpośrednio przez użytkowników za pomocą odpowiednio zaprojektowanych formularzy.

Wdrożona konfiguracja zapewnia pełne wsparcie procesów sprawozdawczych włączając możliwość automatycznego przygotowania ostatecznych raportów w strukturach XML zgodnych z wymogami regulatora.
Justyna Szumowska
Justyna Szumowska
Główny Księgowy w Transition Technologies
System został wykorzystany do przygotowania sprawozdań jednostkowych spółek grupy oraz przygotowania sprawozdania skonsolidowanego. Aktualnie system wykorzystywany jest przez 18 podmiotów z grupy (włączając zagraniczne spółki zależne). Zestaw raportów pozwala w czytelny sposób analizować transakcje pomiędzy spółkami.

Raporty kontrolne pozwalają analizować dane od wartości sumarycznych do najniższego poziomu danych wejściowych. Rozwiązanie zostało przygotowane pod indywidualnie sprecyzowane potrzeby naszej organizacji. Mechanizmy przetwarzania danych finansowo-księgowych zapewniają odpowiednią automatyzację procesu. Efektem jest spójne repozytorium danych finansowych wszystkich spółek niezależnie od różnic w systemach i strukturach.
Michał Kacprzak
Michał Kacprzak
Członek Zarządu w Baltona
FlexiEPM wspiera następujące obszary raportowania: konsolidacja w układzie statutowym na potrzeby comiesięcznych pakietów raportowych dla właściciela, przygotowania sprawozdań jednostkowych oraz skonsolidowanych na potrzeby raportowania giełdowego, przygotowanie rocznych sprawozdań zgodnie z UoR oraz konsolidacja i raportowanie zarządcze.

System wykazuje się elastycznością niezbędną do obsługi różnych struktur kapitałowych, zaś zespół realizujący wdrożenie posiada odpowiednie kompetencje i doświadczenie pozwalające na efektywną realizację prac wdrożeniowych i rozwojowych.
Małgorzata Sulkowska
Małgorzata Sulkowska
Dyrektor Biura Controllingu TU INTER Polska S.A.
Dla mnie, jako osoby odpowiedzialnej za controlling, największą zmianą i korzyścią jest to, że możemy skupić się na analizie, a nie na technicznej obsłudze procesu.
Konsolidacja danych i wprowadzanie zmian zajmują teraz ułamki tego czasu, który kiedyś poświęcaliśmy na obsługę Excela.
Joanna Pilipczuk
Joanna Pilipczuk
Group Financial Reporting Director Wirtualna Polska Holding Group
Przy tej skali organizacji Excel przestał być bezpieczny. Dziś mamy pewność danych, kontrolę nad mapowaniami i możliwość pracy na wielu walutach bez robienia czegokolwiek „na boku”.

Porozmawiaj z ekspertem o Twoich procesach

Pokażemy, jak FlexiEPM może skrócić zamknięcie miesiąca, uporządkować raporty i ograniczyć ryzyko błędów. 30 minut rozmowy, zero zobowiązań.

Mariusz Sumiński

Mariusz Sumiński

Dyrektor Zarządzający, Ekspert Systemów EPM